Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Άγαλμα της Ελευθερίας...

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΣΤΙΣ Η.Π.Α.
Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού Φιλολόγου Ιστορικού-Συγγραφέως
Από το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ


Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι "Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο" (αγγλιστί "Liberty enlightening the World" γαλλιστί "la Liberte eclairant le monde"), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης. Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776. Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μιαν εξέδρα παρατηρήσεως πάνω στο στέμμα που φοράει η Ελευθερία. 0 πυρσός που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύφος πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μεταναστεύσεως (American Museum of Immigration).
Την πρόταση για την κατασκευή του αγάλματος διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρ ντε Λαμπουλάϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο. Συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός χρημάτων με εισφορές του γαλλικού λαού και το έργο άρχισε στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί.
Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού, που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ, Αλεξάντρ-Γκυστάβ Άιφελ.
Το 1885 το περατωμένο άγαλμα, που είχε ύψος 46 μέτρα περίπου (151 πόδια και 1 ίντσα) και ζύγιζε 225 τόνους, αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Το βάθρο, που κατασκευάστηκε μέσα από τα τείχη του φρουρίου Γουντ στη νησίδα Μπέντλο, περατώθηκε αργότερα. Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του και στις 28 Οκτωβρίου 1886 αφιερώθηκε στον πρόεδρο Κλήβελαντ.
Την διαχείριση και φροντίδα του αγάλματος είχε στην αρχή η Επιτροπή Φάρων, επειδή ο φωτεινός πυρσός θεωρήθηκε ως είδος φάρου για τους ναυτιλλομένους. Επειδή όμως το φρούριο Γουντ εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό, το άγαλμα μεταφέρθηκε το 1901 στο υπουργείο των Στρατιωτικών.
Το 1924 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο. Το 1937 το φρούριο Γουντ αποστρατιωτικοποιήθηκε και το υπόλοιπο νησί ενσωματώθηκε στο μνημείο ως περιβάλλων χώρος. Το 1956 το νησί Μπέντλο μετονομάσθηκε σε "Νησί της Ελευθερίας" (Liberty Island) και το 1965 προστέθηκε στο συγκρότημα η γειτονική νησίδα 'Ελις, άλλοτε σταθμός μεταναστών. Η συνολική έκταση του χώρου του μνημείου έφθασε έτσι τα 23,63 εκτάρια.
Είπαμε ανωτέρω ότι κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας "Μπριτάννικα" το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία, υπονοώντας ότι η γυναίκα αυτή είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.
Αποκρύπτουν όμως συστηματικά ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατος Ελλάς έχει δώσει για μία ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος - Ηλίου.
Ναι αγαπητοί φίλοι. 0 φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια.
Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος. Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του αγάλματος της Ελευθερίας! Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.
Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Αν όντως είναι έτσι εύγε στον άριστο άνδρα. Πάντως αποφάσισα να αποκαλύψω στους συνέλληνες το θέμα και κυρίως στους ομογενείς μας των ΗΠΑ, για να ενημερώσουν τους Αμερικανούς ότι το εθνικό τους σύμβολο, το οφείλουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι.
Όλα σχεδόν τα σύμβολα είναι Ελληνικά. Οι τούρκοι πήραν την ημισέληνο από το νόμισμα των Βυζαντίων που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου σε μία νύχτα που το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι ενεφανίσθησαν με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό.
0 Αδόλφος Χίτλερ οικειοποιήθηκε την περίφημη "τετραγάμμα", την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνος, ένα από τα κατ' εξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντας το "σβάστικα" και κάνοντας το σύμβολο του ναζισμού. Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας, οι δε υπόλοιποι βόρειοι γείτονές μας τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.
Στις ημέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρεβλώνει τα γεγονότα. Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης στο Γ,82,4: "Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει", που αποδίδεται "για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων".
Έτσι δεν γίνεται σήμερα; Απλό παράδειγμα, και δεν είναι το μόνο, αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνος, έργο του Φειδία. Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοιο σημείο διαστρεβλώσεως, που τα γλυπτά του Παρθενώνος είναι γνωστά παγκοσμίως με τον όρο ελγίνεια μάρμαρα. Καταλαβαίνετε τί λέω; Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνος, τα γλυπτά του Φειδία, δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού αλλά με το όνομα του κλέφτη. Αιδώς! Αλλά για αυτό το θέμα προτίθεμαι να επανέλθω με εκτενές άρθρο και πολλά στοιχεία.
Προς το παρόν να γνωρίζουν οι συνέλληνες και ιδιαιτέρως οι συμπατριώτες μας των ΗΠΑ, και να το μεταφέρουν στους αμερικανούς, ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έλκει την καταγωγή τής μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαιτέρως από την μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος. Τούτο δε μπορούν να το αποδείξουν αλλά και να το θαυμάσουν στο Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο τους καλούμε να επισκεφθούν το συντομότερο.
Ουδέν σχόλιον....
No comment...

Ύφεση...

Διαßάστε Με Προσοχή...
Σκέψου ότι ζεις σε µια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που ßλέπεις στις ασπρόµαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούµε - λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιµο φάση. Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα µπακάλικο -το αφεντικό του µαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, µαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιµα, τσιγάρα -διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός -ßάλτους κι αυτούς στην ιστορία.
Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός; Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιµπηµένες τιµές, κλέßει και στο ζύγι - κονοµάει γενικώς. Και όσο κονοµάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριßότερα -κονοµάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς. Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κοµπόδεµα µεγαλύτερο από τη µπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, µε τοκογλυφίες δε θέλει να µπλέκει καθότι επίφοßα πράγµατα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρµίρης ο χοντρός -σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το µπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόµα ένα µπακάλικο -να κονοµάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.
Τώρα υπάρχουν δυο µπακάλικα στη γειτονιά, µόνο που οι τιµές δεν πέφτουν (µαλάκας είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού µόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόµενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιµές ανεßαίνουν. Τι γίνεται µετά; Τι να γίνει; Μεροκαµατιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα µηχάνηµα να κόßει αßέρτα χρήµατα -οπότε δεν µπορούν πλέον να αγοράσουν τα εµπορεύµατα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεßαίνουν τα έξοδα - τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´απογίνει;
Αποφασίζει να ανοίξει µπλοκάκι µε ßερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εµπόρευµα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι µεροκαµατιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα µε ßερεσέ -το µπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος. Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός µέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να µου χρωστάνε µέχρι και τα καναρίνια το καναßούρι τους - που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ - άσε που ψυλλιάζοµαι ότι οι µπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να µε ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα». Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο πούστης ο χοντρός;
Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαµερό που δανείζει µε τόκους δέκα φορές πάνω από το νόµιµο. «Γερο-Λαδά αδερφέ µου, σώσε µε!» παρακαλάει ο χοντρός. «Ξανοίχτηκα µε τα ßερεσέδια -κάνε κάτι να έρθω στα ίσα µου γιατί οι προµηθευτές πιέζουν κι εγώ µόνο το µπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά πουτάνα στην οικονοµική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το µπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα µέλι-γάλα. Τώρα, αυτό το µπλοκάκι µε τα ßερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει -αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαµωµένο άτοµο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούµε.
Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, µε πτυχία και περγαµηνές από τα καλύτερα Σωφρονιστικά Ιδρύµατα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε µου τα φράγκα κι από ότι µαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαµολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε -κάτι µαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη µπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόµα παθητικός. Το µπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραµένει.
Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνοµίες. «Βοηθήστε µε καλοί µου άνθρωποι, φτωχός είµαι, το κοµπόδεµά µου δάνεισα και τώρα δε µε πληρώνουν επειδής είµαι γέρος κι ανήµπορος!» Φιλότιµοι οι σταυρωτήδες κάνουνε µια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσµο, αφού οι έρηµοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν. Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναµετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και µπόλικα χαµόσπιτα. Ούτε καν τα χρήµατα που έδωσε στον χοντρό µπακάλη δεν έπιασε, τραßάει τις αραιές τρίχες που του έχουν αποµείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα µε τον κανάγια! Που, ακόµα και σκλάßους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ µέσα στο µπλοκάκι -τα λεφτά µου δεν θα τα ßγάλω!»
Από την άλλη πλευρά ο µπακάλης έχει πέσει στα µαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» -έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εµπόρευµα, χρωστάει στους προµηθευτές και ο κόσµος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουµίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει µείνει ούτε κεραµίδι να ßάλουν πάνω από το χάλι τους, να µην τους ßλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο µπακάλης - την πληρώνουν οι µπακαλόγατοι και το παράρτηµα ειδών µπακαλικής, µπας και σωθεί η επιχείρηση. Έχουµε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν µπακάλη στα πρόθυρα εµφράγµατος και τους µεροκαµατιάρηδες δυο-τρία χιλιόµετρα ßαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίßεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν´οι ßλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος.
Επειδή όµως τέτοια πράγµατα δεν πρέπει να συµßαίνουν σε µια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεµßαίνει το κράτος, να ßάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήµα, άνευ µπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ µεροκαµατιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα - µε νιώθεις; Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριµένη περίπτωση; Τι µέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε την ßάσην ας πούµε, µε ολίγη από µπούτι εισπράττετε και το δίπλωµα οικονοµολόγου να το 'χετε, να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.
Απαντήσεις που δόθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της µπακαλικής:
1.Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήµατα στους φτωχοµπινέδες και ξεχρεώνουν το µπακάλη και τον τσιφούτη.
Σχόλιο: Αγαπητό µου παιδί, µάλλον διαßάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοßά -δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος που θα µειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων µισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν -εσύ προτείνεις µείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχοί, σιγά µην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο µαλακίες και θα ßρεθούν ακόµα πιο χρεωµένοι -έτσι όπως ακριßώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέµßρη µε τον κηδεµόνα σου αγαπητό µου παιδί.
2.Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούµενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα µισθά των φτωχώνε.
Σχόλιο: Από τον προηγούµενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συµπέρασµα για να µη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίßλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα ßρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; Ξαναπέρνα τον Σεπτέµßρη χωρίς τον κηδεµόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπείς λόγω αντιγραφής.
3.Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε µαλακίες και ανοίγει ένα δικό του µπακάλικο µαζί µε µια κρατική τσιφουτερί για να ßολευτεί ο κοσµάκης. Σχόλιο: Κατ' αρχάς η γλώσσα που χρησιµοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήµονα παύλα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηµατοδοτεί τους ßουλευτές να ßουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκοµµούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέµßρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουµε τη Μακρόνησος, να δούµε τι θα κάνουµε µε σένα.
4.Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να µη γκρινιάζει. Και τους λέει «µην ανησυχείτε, εγώ είµαι εδώ -γράψτε κατά ßούληση, εγγυώµαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύßρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συµµορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα µαθήµατος. Σύµφωνοι;
Στο ξεκίνηµα της παγκόσµιας κρίσης του χρηµατοπιστωτικού συστήµατος, σύµπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έµπνευση να «δανείσει» χρήµατα στις τράπεζες, ßάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους µηχανισµούς, προκειµένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο. Σήµερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες µπερδεύονται στο άκουσµα του παραπάνω ονόµατος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οßερεστιµέιτεντ πλέιερ -ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε µπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη µαλακία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί;
Διότι το πρόßληµα ήταν το πλεόνασµα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονοµική αδυναµία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγµα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασµατικού χρήµατος µέσω του υπερδανεισµού. Που µε τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασµατικό χρήµα δεν µπορεί µε τίποτα να γίνει πραγµατικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση - είσαι, το λιγότερο, µαστουρωµένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάßασε την απάντηση νο.4.
Μάλιστα ο δικός µας οικονοµικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραµύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγµατικά τα κεφάλαια που θα δώσουµε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούµε την χρηµατοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουµε την εµπιστοσύνη», έτσι ακριßώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγµατικά τα κεφάλαια κύριέ Παραλογοσκούφη µου! Εσείς µέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας οµόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισµούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειµµα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγµα που σηµαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-µέλη πρέπει να δανείζονται χρήµατα για να αντιµετωπίσουν τις ανάγκες τους) -τώρα πως ßρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!
Ξεκαθαρίζω -η λύση που προωθείται από τις κυßερνήσεις των ανεπτυγµένων χωρών για την αντιµετώπιση της κρίσης µοιάζει µε συνταγή αλµπάνη γιατρού για την αντιµετώπιση του καρκίνου. «Από πού να πάρω αυτά τα φάρµακα γιατρέ µου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρµακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!» Ξεκαθαρίζω -µέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, µέχρι δηλαδή να αντιµετωπίσουν τη ζηµιά από το πλασµατικό χρήµα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσµατικές νύχτες του Αγίου Βαρθολοµαίου ακόµα και µέρα-µεσηµέρι.. Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήµατά τους οι αυτοκινητοßιοµηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηµατογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύµατα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώµα. Ξεκαθαρίζω -άνθρωποι θα µείνουν στο δρόµο, προγράµµατα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση. Ξεκαθαρίζω -αυτή τη φάση οι γραµµατιζούµενοι τη λένε «ύφεση». Και κουßαλάει στασιµοπληθωρισµό (υψηλό πληθωρισµό που δεν πέφτει µε τίποτα), συνεχώς αυξανόµενη ανεργία, µείωση των παραγωγικών διαδικασιών µέχρι τη στιγµή που... Που;
Δεν θα αναλύσω το µαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστηµα καταρρέει µέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όµως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονοµολόγοι στο µάθηµα της οικονοµικής θεωρίας -όταν µελετάνε τα νεώτερα οικονοµικά µοντέλα. Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εµπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα µειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα µε τη (σε µεγαλύτερο ßαθµό) µείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και µόνο µε αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούµε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιµών. Μαγικό, έτσι;
Τι σηµαίνει όµως «καταστροφή µέρους των παραγωγικών µηχανισµών»; Παραγωγικοί µηχανισµοί είναι οι εργαζόµενοι και τα µέσα παραγωγής (µηχανήµατα, κτίρια κ.λ.π.) -να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόµενοι σκοτώνονται µαζικά σε πεδία µαχών, τα εργοστάσια ßοµßαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες µεταφοράς εµπορευµάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιµοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών .. Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάßεις ότι η «καταστροφή µέρους των παραγωγικών µηχανισµών» συνεπάγεται πόλεµο; Παγκόσµιο κατά προτίµηση, να µην κάνουµε διπλές και τρίδιπλες δουλειές -να ξεµπερδεύουµε µε τη µία.
Ο µπακάλης δεν θα πάει στον πόλεµο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους µε καλύτερες συνθήκες και έχοντας σßήσει τις συνέπειες των ßλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεµο λόγω στραßισµού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αµερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης -επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα µείνουν πίσω να περιµένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον ßοµßαρδισµένο κωλότοπο για χάρη της σηµαίας. Της δικής τους σηµαίας -όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σηµαία σου µε υπερχρεωµένη πιστωτική την αγόρασες.
Κορόιδο...
Δεν ξέρω αν προλαβαίνουμε να κάνουμε και σχόλιο...
Υ.Γ. Δυστυχώς το κείμενο μου το έστειλαν χωρίς την υπογραφή του συγγραφέα...